Cum post Actiacam victoriam Octavianus Romae amplissimum ageret triumphum, inter gratulantes ei occurrit quidam corvum tenens, quem docuuerat hanc salutationem dicere: "ave, Caesar, victor imperator!". Octavianus, cuius valde intererat civium animos sibi conciliare, admiratus est officiosum volucrem eumque viginti nummorum milibus emit. Paulo in via proressus, eodem modo a psitacco salutatus est, quem tantidem emi iussit. Tantae liberalitatis exemplum sutorem sollicitavit, qui et ipse corvum eandem salutationem docere coepit. Sed avi non respondenti, dominus saepe dicere solebat: "Opera et impensa periit". Aliquando tamen, cum corvus salutationem dicere coepisset, sutor obviam Augusto in via processit. Sed, auditis corvi verbis, imperator talis salutationis incuriosus: "Satis", inquit, "talium salutatorum domi haveo". Tunc corvus, recordatus verborum quibus dominus queri solebat: "Opera et impensa periit!". Risit Caesar, emique eam avem iussit tanti, quanti nullam adhuc emerat.